خورخه مسی، پدر لیونل مسی، در ۶۸ سالگی درگذشت

به گزارش تیترستان؛ خورخه اوراسیو مسی، پدر لیونل مسی، در ۶۸ سالگی و پس از مدتی مبارزه با یک بیماری سخت درگذشت. اعلام رسمی این خبر، جمعه‌شب را به شبی اندوه‌بار برای فوتبال آرژانتین و جهان تبدیل کرد.

وضعیت سلامتی او از مدت‌ها پیش رو به وخامت گذاشته بود و در جریان جام جهانی و پس از آن نیز با بیماری دست‌وپنجه نرم می‌کرد. به همین دلیل، لئو پس از حضور در اسپانیا، بلافاصله راهی روزاریو شد تا کنار پدرش باشد؛ کسی که از حدود دو ماه قبل و از زمان حضور او در اردوی تیم ملی در کانزاس‌سیتی، او را ندیده بود.

اشک‌های لئو پس از نخستین گلش به الجزایر، اولین نشانه از نگرانی دربارهٔ وضعیت پدرش بود. او حتی در میانه رقابت‌ها هم به رفتن برای دیدار دوباره با پدرش فکر می‌کرد.

خورخه مدتی در بیمارستان و سپس در خانه‌اش در روزاریو تحت مراقبت بود و همسرش سلیا، که خودش هم سفر نداشت، در تمام این مدت کنار او ماند. فرزندانش رودریگو، ماتیاس و ماریا سول نیز پیوسته در رفت‌وآمد بودند تا از او مراقبت کنند. لیونل هم مرتب در تماس بود تا از وضعیت سلامتی پدرش باخبر شود؛ وضعیتی که گاهی بهتر می‌شد، اما همچنان وخیم بود.

پیوند خورخه مسی با مسیر حرفه‌ای لیونل از کودکی آغاز شد و در تمام سال‌های رشد او ادامه داشت. او در نخستین ماه‌های حضور لئو در بارسلونا، زمانی که دیگر اعضای خانواده در روزاریو مانده بودند، شخصاً او را همراهی کرد و در دوره‌ای حساس به یکی از مهم‌ترین حامیانش تبدیل شد.

یادآوری می‌شود که در جریان جام جهانی ۲۰۲۶، انتشار یک خبر نادرست در رسانه‌های غیررسمی دربارهٔ مرگ او در ۱۸ ژوئن، فضای نامناسبی ایجاد کرد. در همان روز، خانواده مسی ناچار شد برای تکذیب این خبر بیانیه‌ای صادر کند.

داستان خورخه مسی فقط به نقش او در زندگی فرزندش محدود نمی‌شود، بلکه بخشی مهم از شکل‌گیری یکی از بزرگ‌ترین چهره‌های تاریخ فوتبال است. او در ۱ ژانویه ۱۹۵۸ در روزاریو به دنیا آمد، سال‌ها در یک کارخانه فلزکاری کار کرد و همراه خانواده‌اش زندگی‌ای ساده و دور از حاشیه‌های رسانه‌ای داشت.

نقش او در کنار لیونل، از پدر بودن فراتر رفت و به مدیریت امور حرفه‌ای او هم رسید. خورخه به همراه همسرش سلیا کوچیتینی، خانواده‌ای نزدیک و منسجم ساختند و ابتدا در روزاریو، بعد در بارسلونا و سپس در میلان زندگی کردند.

آن‌ها چهار فرزند داشتند: لیونل، رودریگو که ساکن بارسلوناست، ماتیاس که رئیس باشگاه لئونس است و ماریا سول که در میامی همراه همسرش ــ که در اینتر میامی کار می‌کند ــ زندگی می‌کند. در این سال‌ها، اعضای خانواده با وجود نزدیکی به ستاره آرژانتینی، کمتر در معرض حاشیه‌های خبری بودند.

وقتی مشخص شد لیونل با کمبود هورمون رشد مواجه است، خورخه یکی از سرنوشت‌سازترین تصمیم‌های زندگی‌اش را گرفت و برای آینده بهتر به بارسلونا مهاجرت کرد. او با باشگاه بارسلونا مذاکره کرد تا هزینه‌های درمان پزشکی را بر عهده بگیرد؛ تصمیمی که به معنای ترک شغل، محیط زندگی و بخش بزرگی از ثبات خانوادگی‌شان بود.

خورخه دربارهٔ این تصمیم که مسیر فوتبال را تغییر داد گفته بود: «من در آسیندار کار می‌کردم و با بنیاد صحبت کردم. با کمک هر دو، هزینه درمان را به مدت دو سال پرداختیم، اما بعد شرایط سخت شد و دیگر نمی‌توانستند هزینه‌ها را تامین کنند.» او همان کارگر فلزکاری بود که به گفته لئو، از صبح تا شب کار می‌کرد تا زندگی خانواده در جنوب روزاریو بچرخد.

خانه آن‌ها در خیابان لاوالخا، که امروز بخشی از مسیر گردشگری روزاریو است، با تلاش فراوان خورخه و سلیا حفظ شد. در همان زمان، لئو در گراندولی می‌درخشید؛ جایی که مادربزرگش سلیا نقشی پررنگ داشت و او گل‌هایش را به او تقدیم می‌کرد.

مادربزرگش به سالوادور آپاریسیو، نخستین مربی لئو، گفته بود: «بازیکن کم داری؟ اگر می‌خواهی ببری نوه مرا بگذار، او بازی را برایت درمی‌آورد.» مربی هم پاسخ داده بود: «خانم، او خیلی کوچک است، مصدومش می‌کنند.» خورخه این خاطره را همیشه با لبخند بازگو می‌کرد.

از گراندولی به نیولز اولد بویز و از آنجا به بارسلونا، خورخه تمام مذاکرات را پیش برد و خود در شهر بارسلونا ساکن شد. آن روزها برای او هم‌زمان با شادی و دوری از خانواده بود؛ او در پی آینده‌ای بهتر برای درمان پسرش بود، اما در عین حال باید تکیه‌گاه لئوی ۱۳ ساله می‌ماند. همان تصمیم، تاریخ فوتبال را برای همیشه تغییر داد.

پس از چند سال و با تبدیل شدن لیونل از یک استعداد جوان به بهترین بازیکن جهان، نقش خورخه هم تغییر کرد و از همراهی یک پدر به مدیریت اصلی امور لئو رسید. او بدون آموزش رسمی در مقام ایجنت، به‌تدریج آموخت چگونه قراردادها، مذاکرات و ارتباط با باشگاه‌ها و اسپانسرها را مدیریت کند.

سبک او همواره آرام، متواضع و دور از جنجال‌های رسانه‌ای بود. اولویت اصلی‌اش حفاظت از حریم خانواده و کنترل هر گام در مسیر حرفه‌ای فرزندش بود و در این مسیر، شبکه‌ای از افراد کلیدی را برای مدیریت امور چهره اول فوتبال جهان کنار هم قرار داد.

در سال‌های حضور لیونل در بارسلونا، خورخه نقش مهمی در تمدید قراردادهای او داشت و از منافعش در فضایی دفاع می‌کرد که رشد ورزشی با ارقام مالی سنگین‌تری همراه شده بود. او در مصاحبه‌های مختلف نیز به‌صراحت گفته بود که هدفشان این است که لئو فقط روی فوتبال تمرکز کند.

خورخه بارها تاکید کرده بود: «ما تلاش می‌کنیم او فقط به بازی کردن فکر کند.» این جمله، خلاصه‌ای از نقش حمایتی او بیرون از زمین بود.

با این حال، مدیریت او همیشه آسان نبود. در سال ۲۰۲۱ و هنگام خروج لیونل از بارسلونا، خورخه دوباره در مرکز ماجرا قرار گرفت؛ رخدادی تلخ که پس از توافق شفاهی، به جدایی اجباری از باشگاه انجامید. او هدایت مذاکراتی را بر عهده داشت که در نهایت، با وجود بحران مالی باشگاه کاتالانی، به انتقال به پاری سن ژرمن ختم شد.

سال‌ها بعد نیز او در گفت‌وگو با خورخه و خوزه ماس، در انتقال لیونل به اینتر میامی مشارکت فعال داشت؛ تصمیمی که جنبه ورزشی را با آرامش بیشتر برای خانواده ترکیب کرد.

خورخه فراتر از مدیر برنامه، پیش از هر چیز یک پدر و سرپرست خانواده بود. نزدیکانش از شخصیت آرام، پیوند محکم او با سلیا و فرزندانش و حساسیتش نسبت به حفظ حریم لئو یاد می‌کنند. در دنیای فوتبال حرفه‌ای که با فشار و منافع سنگین همراه است، حضور او تکیه‌گاهی خاموش اما تعیین‌کننده بود.

او در برخی از بازی‌های مهم شماره ۱۰ هم حضور داشت، لئو را از نزدیک دنبال می‌کرد و به کسب‌وکارهای جانبی مانند هتل‌ها و تبلیغات رسیدگی می‌کرد. خورخه در تمام این سال‌ها، الگویی مهم برای لیونل و یکی از تأثیرگذارترین افراد در تصمیم‌های او بود.

داستان خورخه مسی، داستان مردی است که بدون جست‌وجوی شهرت، به بخشی جدایی‌ناپذیر از مسیر حرفه‌ای بهترین بازیکن نسل خود تبدیل شد. مدیری خودآموخته که با تصمیم‌های دشوار و نقش‌آفرینی در پشت صحنه، به ساختن مسیر یک اسطوره جهانی کمک کرد.