علی چینی به اظهارات فنونی‌زاده درباره استقلال و پرسپولیس پاسخ داد

به گزارش تیترستان؛ علی چینی در گفت‌وگو با به اظهارات جنجالی مرتضی فنونی‌زاده واکنش نشان داد و تأکید کرد که با وجود احترام و رفاقت قدیمی میان آن‌ها، برخی واژه‌ها در مصاحبه‌ها مناسب نیست. او گفت فنونی‌زاده باید در ادبیات گفتاری خود دقت بیشتری داشته باشد.

این واکنش پس از آن مطرح شد که مرتضی فنونی‌زاده روز گذشته در اظهارنظری جنجالی درباره علی چینی مدعی شد پرسپولیس او را نخواسته و به همین دلیل راهی استقلال شده است. چینی در پاسخ به این ادعا گفت: «من احترام زیادی برای پیشکسوت قائل هستم. آقای مرتضی فنونی‌زاده از قدیم با من رفیق هستند و به قول معروف، با هم رفت‌وآمد داریم. همه این موضوع را می‌دانند. من فقط به یک نکته اشاره کنم؛ آقای فنونی‌زاده بسیار استقلالی دوآتشه هستند. من می‌توانم حتی با تمام وجودم این موضوع را ثابت کنم. ما احترام پیشکسوتی، احترام مو و ریش سفیدشان و بزرگ‌تر خودمان را داریم. ایشان از ما بزرگ‌تر هستند. هر حرفی هم که زده‌اند، به هر حال بهتر است کمی ادبیاتشان در مصاحبه‌ها تغییر کند.»

چینی در ادامه افزود: «ایشان اکنون به جایگاهی رسیده‌اند که باید به قول معروف جزو آن کسانی باشند که ابرفوتبالیست‌های پیشکسوت ایران هستند. همچنین این الفاظ خوب نیست. من استوری هم گذاشتم و به ایشان گفتم که آقا مرتضی رفیق من است، ولی باید کمی لفظ و گفتارشان در مصاحبه‌ها تغییر کند. اینکه می‌گویند غلط کرده، اصلاً جمله قشنگی نیست. می‌دانم که همه کسانی که آقا مرتضی را می‌شناسند، می‌دانند ایشان زیاد می‌گویند غلط کرده، اما در مصاحبه‌ای که قرار است وایرال شود و مردم آن را ببینند، این ادبیات زیاد خوب نیست.»

او درباره این‌که آیا در صورت لزوم می‌توانست پاسخ تندی بدهد، گفت: «دقیقاً من هم می‌توانستم جواب ایشان را بدهم، ولی به حرمت رفاقت و موی سفیدشان هیچ حرفی نزدم. فقط خواستم ادبیات مصاحبه کردنشان را تغییر دهند.» چینی سپس به پرسش درباره طرفداری‌اش از پرسپولیس در گذشته پاسخ داد.

پیشکسوت استقلال گفت: «یک چیزی بگویم؛ دایی که نفر اول فوتبال ایران است، استقلالی بوده، علیرضا بیرانوند هم استقلالی دوآتشه است. خیلی‌ها در نوجوانی عاشق یک تیم می‌شوند، ولی وقتی وارد آن تیم می‌شوید، دیگر بهتر از تیم استقلال و پرسپولیس که وجود ندارد.» او ادامه داد: «وقتی شما وارد تیمی می‌شوید، باید عرقش را داشته باشید یعنی دیگر سمت‌تان را مشخص کرده‌اید. شما آنجا دیگر نوجوان نیستید، کودک هم نیستید. من در کودکی شاید پرسپولیس را دوست داشتم، شاید مثلاً رئال مادرید را دوست داشتم، شاید چلسی را دوست داشتم. هیچ فرقی نمی‌کند. زمانی که شما به عنوان فوتبالیست وارد باشگاه می‌شوید، باید حرفه‌ای فکر کنید. دوم اینکه دیگر باید عرق داشته باشید. اصلاً چیز خاصی نیست. برای خیلی از فوتبالیست‌ها این اتفاق افتاده که استقلالی به پرسپولیس رفته یا پرسپولیسی به استقلال آمده. مثل رامین رضاییان، شاهرخ بیانی، مجید نامجومطلق و خیلی‌های دیگر.»

چینی در بخش دیگری از گفت‌وگو به سابقه‌اش در تیم‌های پایه و تیم ملی اشاره کرد و گفت: «مثل علی لطیفی که در جام باشگاه‌ها به عنوان بازیکن کمکی برای پرسپولیس بازی کرد. من پرسپولیس را به خاطر مجتبی محرمی دوست داشتم، چون واقعاً الگوی من بود. از نظر فنی، مجتبی محرمی الگوی من بود. من راست‌پا بودم و چپ بازی می‌کردم. مجتبی هم همین‌طور بود، راست‌پا بود ولی چپ بازی می‌کرد. البته سطح مجتبی از من خیلی بالاتر است. من پرسپولیس را به خاطر مجتبی محرمی دوست داشتم، ولی به استقلال آمدم و دیگر برای خودم استقلالی شدم. مثلاً تیم ملی جوانان، تیم ملی امید، کاپیتان تیم ملی امید شدن و همه این دست اتفاقات افتاد و وقتی به استقلال آمدم، دیگر برای خودم استقلالی شدم.»

او درباره دوران حضورش در رده‌های پایه و تیم ملی هم گفت: «این را هم بگویم که زمانی که در تیم نوجوانان بازی می‌کردم، رفقای پرسپولیسی در حد و اندازه من نبودند، ولی با لابی و پارتی به تیم ملی رفتند و بازی کردند. حالا اسم نمی‌آورم. حتی نوک پای من هم نبودند. در کل می‌خواهم این را بگویم که وقتی من به تیم ملی دعوت شدم، از پیام مقاومت مشهد دعوت شدم، در زمان آقای مایلی‌کهن. ولی متأسفانه آقای مایلی‌کهن دیدگاه بسیار تند، بد و زشتی نسبت به تیم ملی داشت. تا زمانی که من با استقلال قرارداد داخلی بستم، من را خط زدند.»

چینی ادامه داد: «آقای حمید معماریان مهاجم سپاهان را دفاع چپ بازی دادند. خود مرحوم میناوند ذخیره من بود دعوت شد و اصلا اینطور بگویم که مهرداد وقتی میناوند شد که من را از تیم ملی خط زدند. من با استقلال قرارداد بستم و بلافاصله خط خوردم. این کار آقای مایلی‌کهن می‌توانست الان، با توجه به اینکه به عنوان یک حاجی یا به عنوان یک معلم به ایشان می‌گویند، مورد توجه قرار بگیرد. دیدگاه خوبی نبود.»

او در پایان گفت: «من همیشه هم این را گفته‌ام و هر جایی هم که نشسته‌ام، گفته‌ام. خود آقا مجتبی هم می‌داند که الگوی فنی من بوده، چون بچه یک محل بودیم و به قول معروف همیشه الگوی من بود. ولی متأسفانه شرایط این‌گونه ایجاب کرد. آقای مرتضی فنونی‌زاده، شما هم لطفاً یک مقداری در رفاقت حد خودتان را بدانید!»