واژینیسموس چیست؟ وقتی ترس و درد، رابطه جنسی را برای زنان دشوار می‌کند

به گزارش تیترستان؛ واژینیسموس یکی از مشکلاتی است که بسیاری از زنان تجربه می‌کنند اما به دلیل شرم یا نگرانی، درباره آن صحبت نمی‌کنند. این اختلال باعث انقباض ناگهانی و غیرارادی عضلات اطراف واژن هنگام تلاش برای دخول می‌شود؛ انقباضی که فرد کنترل مستقیمی بر آن ندارد و می‌تواند رابطه جنسی را با درد، اضطراب و ترس همراه کند.

بسیاری از زنان مبتلا به واژینیسموس در ابتدای رابطه ممکن است میل جنسی و تحریک‌پذیری طبیعی یا حتی زیادی داشته باشند، اما تجربه درد هنگام نزدیکی به مرور باعث ایجاد ترس از تکرار درد می‌شود. همین چرخه درد و اضطراب می‌تواند در ادامه به کاهش میل جنسی و فاصله گرفتن از رابطه عاطفی منجر شود.

واژینیسموس ممکن است در هر سن و مرحله‌ای از زندگی زنان ایجاد شود و بر اساس زمان شروع علائم به دو نوع اصلی تقسیم می‌شود.

انواع واژینیسموس؛ از تجربه اول رابطه تا بروز ناگهانی پس از سال‌ها

واژینیسموس اولیه زمانی اتفاق می‌افتد که زن از همان اولین تجربه رابطه جنسی با انقباض غیرارادی عضلات واژن مواجه می‌شود و دخول برای او یا شریک جنسی‌اش دشوار یا غیرممکن می‌شود.

در مقابل، واژینیسموس ثانویه پس از یک دوره رابطه جنسی موفق ایجاد می‌شود. در این حالت، زنی که پیش‌تر رابطه بدون مشکل داشته، ممکن است به دلایلی مانند عفونت، بیماری‌های جسمی، مشکلات روانی، تجربه دردناک یا اختلافات عاطفی دچار درد و انقباض هنگام نزدیکی شود.

متخصصان تاکید می‌کنند که واژینیسموس تنها یک مشکل روانی نیست، بلکه یک اختلال سایکوسوماتیک است؛ یعنی عوامل جسمی و روانی هر دو در ایجاد یا تشدید آن نقش دارند.

از جمله عوامل موثر در بروز واژینیسموس می‌توان به تجربه دردناک رابطه، اضطراب و ترس، اطلاعات نادرست درباره مسائل جنسی، نگرانی از آسیب جسمی، ترس از بارداری، ترس از عفونت، تجربه خشونت یا سوءاستفاده جنسی، سابقه دخول ناموفق و برخی بیماری‌ها یا جراحی‌های مرتبط اشاره کرد.

همچنین تفاوت‌های فرهنگی زوجین، احساس گناه درباره رابطه جنسی و ناآگاهی درباره عملکرد طبیعی بدن زنان نیز می‌تواند در شکل‌گیری این مشکل نقش داشته باشد.

درمان واژینیسموس؛ مشکلی که قابل حل است

یکی از مهم‌ترین نکات درباره واژینیسموس این است که این اختلال قابل درمان است و بسیاری از زنان پس از دریافت کمک تخصصی می‌توانند رابطه جنسی سالم و بدون درد را تجربه کنند.

روش درمان بسته به شدت مشکل و علت ایجاد آن متفاوت است. مشاوره تخصصی، آموزش صحیح درباره بدن و رابطه جنسی، رفتاردرمانی و تکنیک‌های آرام‌سازی عضلات کف لگن از روش‌های رایج درمان محسوب می‌شوند.

در برخی موارد، درمانگران از دیلاتورها (وسایل تدریجی برای کمک به سازگاری عضلات واژن) استفاده می‌کنند. همچنین در شرایط خاص و با نظر پزشک، روش‌های دیگری مانند بوتاکس یا برخی درمان‌های پزشکی ممکن است مورد استفاده قرار گیرد.

کارشناسان معتقدند مهم‌ترین قدم برای درمان واژینیسموس، کنار گذاشتن احساس شرم و مراجعه به متخصص است. حمایت عاطفی شریک زندگی، صبر و پرهیز از ایجاد فشار برای رابطه نیز نقش مهمی در روند بهبود دارد.

واژینیسموس نشانه ضعف، بی‌علاقگی یا مشکل شخصیتی زنان نیست؛ بلکه یک اختلال جسمی و روانی قابل درمان است که با آگاهی، همراهی و دریافت کمک مناسب می‌توان بر آن غلبه کرد.